Intermittent Fasting voelt voor mij als het leeghalen van de koelkast. Het schoont er van op.

Ik houd van de zekerheden van het leven. Zo is Januari de maand van diverse diëten die ons meer, zo niet nog meer gewichtsverlies gaan opleveren. De illusie komt later, ook dat is een zekerheid.

Toch is het zo gek nog niet om af en toe eens even te resetten. Paal en perk stellen.  Experimenteren om uit sleetse patronen te komen. Waarom altijd dat beschuitje in de ochtend waar je eigenlijk niets aan hebt?

Zelf flirt ik met de gedachte van periodiek vasten.  Alleen eten in een beperkt tijdvenster, zeg van 13.00 tot 19.00. Het is een soort mix van nieuwsgierigheid en zelfkwelling. Niet ontbijten is voor mij een dingetje net als de hevig rammelende maag die daarop volgt. Aanstellerij blijkt later, want na een uurtje is er niets meer aan de hand.

Wat levert mij dit op? Een goed gevoel. Het idee dat hierdoor een grote schoonmaak in mijn cellen kan plaatsvinden. Welgeorganiseerd worden zaken herbruikt of bij het grofvuil gezet. Het doet mij denken aan het leegruimen en schoonmaken van de koelkast die langzamerhand dicht slipt met potjes zoetzure augurken, restjes avondeten en een stukje blauwe kaas. Het is makkelijker om de nieuwe boodschappen er ook in te zetten, gewoon alle potjes, restjes en kaas wat naar achteren duwen. Maar uiteindelijk wordt mijn koelkast er niet vrolijker van en wandelen sommige producten als vanzelf naar buiten.

Dus ja, ik doe het vooral omdat ik geloof dat het gezond is, Maar dat is het niet alleen. Het zorgt voor een goede mindset. Die dagen ben ik bewust bezig met wat ik wel en niet in mijn mond stop. Immers, het heeft weinig zin om de paar uur dat ik wel mag eten mij te verschansen aan junkfood. Al met al geeft dat mij een goed gevoel. En dat is wat ik in het begeleiden van een gezonde leefstijl iedereen gun; binnen de kaders van gezonde voeding kiezen en ervaren wat bij jou past; experimenteren met wat je eet, hoe vaak en hoeveel.

Heb je iets te pakken wat voor jou goed voelt? Dan heb je goud in handen, want dat geeft je dé motivatie om er een gewoonte van te maken. Zo creëer je stap voor stap je eigen gezonde voedingspatroon en daar kan geen dieet tegen op.

NEE! Ik wil niet staand vergaderen

Zo dacht ik vorig jaar. Het was nog de tijd waarin ik niet wist wat ZOOM betekende. Na het bekende lunchbroodje hummus en de kannen jus d’orange en karnemelk kwam ik binnen, in de veronderstelling dat ik even zou kunnen uitbuiken. Toen pas zag ik dat de stoelen waren weggezet. Mmmm. De voorzitter bevestigde mijn vermoeden. Het werd een staande vergadering.

Ik had hakken aan, hele hoge. Dat staat natuurlijk niet lekker. Ik ging wat wiebelen, van mijn ene op mijn andere been, wat leunen over de sta-tafel. Het bleef behelpen.

Waren de hoge hakken de reden dat ik niet wilde staan? Had ik gewoon lekkere sneakers aan moeten trekken? Misschien. Ik had dan ook meteen die kleffe panty vervangen voor een zachte broek die niet knelt en een lekker huisvest.

Maar eigenlijk, dat was het probleem niet. Waar het om ging is dat ik iets moest doen waar ik geen zin in had. Ik kon niet zélf beslissen of ik wilde staan of zitten. Dat zat mij dwars.  

Wanneer je zelf wat wil doen aan je gezondheid, je wilt bijvoorbeeld gezonder eten of meer bewegen, speelt dit net zo. Zolang jij iets doet ‘omdat een ander dat vindt’ of ‘omdat je denkt dat het zo hoort’ dat gaat het ‘m niet worden. Misschien voor heel even, maar voor je het weet is je motivatie beyond zero en heb je gratis een deukje in jouw zelfvertrouwen opgelopen.

Het gaat er om dat jij doet wat jij belangrijk vindt, op een manier die bij jou past. Ik moet altijd denken aan een oude dame die van haar kinderen naar de gymnastiek moest. Meer bewegen wilde ze wel, maar het gymklasje vond ze een gruwel. Op een dag ging ze niet meer. Ze zei, “ik wil dit niet, ik wil gewoon dansen!” Vanaf dat moment gaf ze zich op bij de dansschool en het resultaat laat zich raden.

Morgen stop ik met snoepen

“Och, die speculaas in de schappen. Vanmiddag heb ik er drie stukken van gegeten. Ja ook marsepein…  Morgen, ja morgen ga ik stoppen met snoepen.” Eigenlijk weet je al dat het morgen niet gaat lukken maar het is fijn om nog even jezelf voor het lapje te houden. Herkenbaar?

Zeker nu we weer hele dagen thuis zitten ligt de verleiding op de loer. Eten is genieten. Eten biedt troost, is als een welverdiende beloning na een zware dag, geeft afleiding bij verveling of helpt juist om te blijven concentreren aan je bureau. Met name zoet en vet zijn multi-inzetbaar en stellen zelden teleur.  

Snoep en snacks zijn helaas niet echt gezond. Duhu, alsof je dat niet weet je. Maar toch blijft het probleem blijft bestaan: hoe blijf je er van af?

Het idee ‘morgen ga ik stoppen’ werkt zelden. Het ontbreekt namelijk aan een goed plan over hoe je dat gaat fixen. Zonder plan lukt het zelden om gewoontes te doorbreken. Zeker als het gaat om gewoontes die op de korte termijn geluk en plezier geven. 

Waarom zou je niet beginnen met kleine stapjes? Om eens te kijken waar bij jou de rek zit. Wat en wanneer snoep en snack jij zoal? Kan je een snack-of-snoepmoment weglaten? Of kan je op een moment wat minder nemen? Dus minder vaak, of minder per keer. Of kan je zoeken naar vervanging? Fruit? Een cracker met eigengemaakte Humus? 

Ga maar eens proberen, en wil je een stap verder richting een goed plan, houd dan mijn website, www.vangastelleefstijl.nl, in de gaten, want in december start mijn gratis aanbod ‘goede voornemens’  waarin ik je help om een goed voornemen ’21 tot een succes te maken.